Қазақ көшінің күйін толғап, барлық сырын, сазын сіңіріп, бояуларын құлпыртып салған.
2010 жылы көлденең орналастырылған үлкен «Номад» композициясы құрылды. Тереңдікте тік осьтен сәл оңға қарай, үстінде жарты ай бейнеленген күмбезді құрылым орналасқан. Сол жақта түйеде кимешек киген әйел. Оң жақта ақ және боз атты екі шабандоз және аттан түскен салт атты.
Бұл жерде бір жаңалық бар – мешіт пен шабандоздар арасында шаңырақ тігілген түйе пайда болды. Жақын жерде үй-мүліктері бар ақ түйе жерге жата қалды. Бұл дүниенің орталығы қазір тек мешіт емес, киіз үй. Композицияның сол жағында түрлі түсті атқа мінген шабандоздар бейнеленген.
Алдыңғы қатарда найза ұстаған қара жауынгер, оның артында атқа мінген қыз, одан кейін ақ шатырлы арбаға мінген қос ақ боз атты айдап келе жатқан қыз, одан кейін қоңыр атты домбыра ұстаған жігіт. Жауынгер де, сұлу қыздар да, ақын да – тамаша кейіпкерлер жиынтығы.
Композиция тыныштық (артқы планда) пен қозғалыстың (алдыңғы планда) нәзік қиылысуына негізделген. Сюжетті кең әрі тереңдете дамытатын көптеген бөлшектер бар. Әрбір көрермен визуалды баяндайды, әртүрлі көреді және сезінеді.
Бұл төрт полотно ұрпақтар алдында дәстүрлі болмыстың мызғымас қағидалары бар көшпенділіктің «алтын ғасырына» арналғандығымен ғана емес, сонымен қатар суретшінің осы тұрақтылықты қалай суреттегендігімен де қызықты өмірдің бақыланбайтын хаосы арқылы беріледі.
Ол әр композицияға басқалардан ерекшеленетін қайталанбайтын элементтерді енгізді. Бұл Солтүстік жұлдызына ұқсайды, оның айналасында басқа жұлдыздар айналады. Ал ол - Солтүстік жұлдызы - жер кеңістігін кезіп жүрген адам үшін өзгермейтін анықтамалық нүкте. Ал Әли Бақтыгереев үшін қазақ көшпенділері қазіргі өмірдің бейберекетсіздігінің мызғымас әрі тамаша бағдарына айналды.
Уақыт өте келе оның композициялары күрделене түсті, осы кезеңде суретші «Көш» атты картина үстінде жұмыс істей бастады. Бұл оның шығармашылығындағы маңызды кезең болып, кейінгі туындыларына көп жылдар бойы серік болды және оның «төлқұжатына» айналды.
